• Tidak ada hasil yang ditemukan

Geoteknik Tasarım Esasları_Yuksel Proje

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Membagikan "Geoteknik Tasarım Esasları_Yuksel Proje"

Copied!
168
0
0

Teks penuh

  • Sekolah: T.C. Ulaştırma Bakanlığı Demiryollar, Limanlar, Havameydanları İnşaatı Genel Müdürlüğü
  • Mata Pelajaran: Geoteknik
  • Topik: Geoteknik Tasarım Esasları
  • Tipe: rapor
  • Tahun: 2007
  • Kota: ankara

I. ZEMİN PARAMETRELERİ

Zemin parametreleri, inşaat mühendisliğinde temel tasarımı ve zemin stabilitesi için kritik öneme sahiptir. Bu bölümde, zeminlerin fiziksel ve mekanik özellikleri, laboratuvar deneyleri ve saha testleri ile belirlenmektedir. Kohezyonlu ve kohezyonsuz zemin türleri için farklı test yöntemleri ve korelasyonlar kullanılarak zemin parametreleri elde edilir. Bu bilgiler, mühendislik uygulamaları için gerekli olan güvenilir tasarım verilerini sağlar.

1.1 Kohezyonlu (killi) Zeminler

Kohezyonlu zeminlerin mekanik özellikleri, drenajsız kayma dayanımı (c_u) ve deformasyon modülü gibi parametrelerle tanımlanır. Standart Penetrasyon Testi (SPT) ve Konik Penetrasyon Testi (CPT) gibi deneyler, bu parametrelerin belirlenmesinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Örneğin, c_u değeri SPT sonuçlarına bağlı olarak hesaplanabilir ve bu, zemin tasarımında önemli bir rol oynar.

1.2 Kohezyonsuz (Kumlu) Zeminler

Kohezyonsuz zeminlerin analizi, kayma direnci açısı (Φ') ve deformasyon modülü (E_s) gibi parametrelerle gerçekleştirilir. SPT ve CPT sonuçları kullanılarak bu parametreler belirlenir. Kayma direnci açısı, zemin sıkılığı ve efektif gerilme ile ilişkilidir. Bu bilgiler, temel tasarımı ve zemin stabilitesi için kritik öneme sahiptir.

II. KAYA PARAMETRELERİNİN BELİRLENMESİ

Kaya parametreleri, yeraltı yapılarının güvenli ve ekonomik tasarımı için gereklidir. Bu bölümde, kaya kütlelerinin mühendislik sınıflamaları ve dayanım parametreleri belirlenir. Hoek-Brown yenilme ölçütü ve RMR (kaya kütlesi puanlama sistemi) gibi yöntemler kullanılarak, kaya kütlelerinin dayanım özellikleri amprik olarak değerlendirilir. Bu yöntemler, kaya kütlesinin jeomekanik özelliklerini belirlemek için önemli bir araçtır.

2.1 Kaya Kütle Sınıflamaları

Kaya kütlelerinin mühendislik sınıflaması, RQD, ayrışma durumu ve süreksizlik özelliklerine dayanarak yapılır. Tünel destekleme tasarımı için kullanılan Q ve jeomekanik sınıflama (RMR) sistemleri, kaya kütlelerinin kalitesini belirlemede yaygın olarak kullanılır. Bu sınıflamalar, yeraltı kazılarının güvenliğini artırmak için kritik öneme sahiptir.

2.2 Kaya Kütlesinin Dayanımı

Kaya kütlesinin dayanımı, yerinde (in-situ) dayanım ve deformasyon özelliklerinin belirlenmesi ile sağlanır. Hoek ve Brown'un geliştirdiği yenilme ölçütü, sağlam kayaçlar için geçerli olup, kaya kütlesinin davranışını etkileyen faktörleri dikkate alır. Bu ölçüt, mühendislik uygulamalarında kaya dayanımını tahmin etmek için yaygın olarak kullanılmaktadır.

Referensi Dokumen

  • Soil Improvement and Geosynthetics ( ASCE )
  • Dynamic Compaction ( Mitchell )
  • Injection Materials Classification ( Gallavresi )
  • Soil Improvement Techniques ( Bell )

Gambar

Şekil 1.2 SPT N Değeri ile Drenajsız Kayma Mukavemeti İlişkisi (Terzaghi ve Peck,  1967, ve Sowers, 1979)
Şekil 1.3. Standart Penetrasyon N Değeri ve Hacimsel Sıkışma İndisi, mv İlişkisi  (Stroud, 1975)
Şekil 1-4 Efektif Kayma Direnci Açısı ile Plastisite indisi arasındaki ilişki (Terzaghi,  1996)
Şekil 1.6 Çimentosuz Kumlarda  SPT N60 ile Efektif Kayma Açısı İlişkisi (Coduto, 1994)
+7

Referensi

Dokumen terkait