la n a. bentuk sama dan makna sama KODE
SUNAT MEIMEI : “Sunt itu apa?”
IPIN : “Tak boleh bagi Akak nampah nih Pin?” KAK ROSE : “Nampak apa?”
FIZI : “Nampak Suuuu. Hahh Kak Rose”.
KAK ROSE : “Hah. Bagus nieh. Nanti Akak bagi tahu OPah”. FIZI : “Habis lah kau orang, bapak aku kate sunat itu sakit”. EHSAN : “Mane ada kate, mak aku kate tak sakit.
FIZI : “Iya, sakit. Bukan Cuma bapak aku yang cakap sakit. Cek gu cakap sakit, Tuk Dalang cakap sakit”.
EHSAN : “Abang saleh cakap tak sakit pun”. FIZI : “Kau orang nak kemana kau?” UPIN : “Kita orang nak Tanya Mail?” EHSAN : “Ehhhhh, tunggu?”
FIZI : “Nak, ikut”. (RUMAH MAIL)
U, I, E, & F : Assalamualikum, Mail oh Mail. MAIL : “Waalaikumsalam. Hah, kenapa?”. IPIN : “Mail, kita orang nak tanya nie?” MAIL : “Bahasa sunat?”
EHSAN : “Mana kau tau, hebat kau?” MAIL : “Tuhh!”
MAIL : “Main apa pula, kita orang nak cerita bahasa sunat lahhh”. JARJID : “Bolehlah, bolehlah”.
MAIL : “Hah, masa tu”.
SUSTER : “Ismail bin mail, masuk!” DOKTER : “Baring, Dahsedia?” MEMEI : “Eh mail cerita apa ini?” EHSAN : “Kacau lagi ah Meimei!”
MEIMEI : “Tak apalah, sambung cerita, saya boleh simpah rahasia”. MAIL : “Okelah, aku juga”.
MEIMEI : “Hay ya, cerita apa ini? Malulah. Cuh lah Devi”. JARJID : “Mail, sambunglah cerita!”
MAIL : “Lepas tuhhh, Sakit macam digigit Harimau?” EHSAN : “Aku tak nak sunat”.
FIZI : “Aku pun tak nak sunat”.
UPIN : “Mail, sampai hati kau sunat tak ajak kita orang?”
MAIL : “Mana aku tau, aku pergi rumah sepupu aku. Tau-tau uda kena sunat, itupun terpaksa”.
IPIN : “Upin, aku tak nak sunat”.
UPIN : “Aku pun, kita bujuk Opah. Tak payah sunah. Ok.” (RUMAH IPIN DAN UPIN)
KAK ROSE : “Makanlah!”
UPIN : “Banyaknyaa ayam goreng”.
IPIN : “Baik Akak hari ini? Mesti ada apa-apa?” KAK ROSE : “Tak lamalagi kan kau orang kak sunat”. UPIN : “Opahhhhh, Bolehkah kalau tak sunat?” IPIN : “Kita kan kecil lagi?”
OPAH : “Lha, kenapa?”
IPIN : “Sakit lah Opah. Mail kata macam gigit kena harimau”. OPAH : “Mane ada, tak sakit”.
UPIN : “Iyakah? Mana Opah tau?”
OPAH : “Opah tau lah, Kalua gigit macam hari mau dah matilahh. Tapi yang jelas sunat itu penting untuk kebersihan diri”.
UPIN : “Kalau macam tuh, kita mandi ajalah”.
: “Pakai sabun banyak-banyak, kita bersih tak payah sunat”. KAK ROSE : “Pandai lah kau, makan lah cepat-cepat”.
(PAGI)
TUK DALANG: “Assalamualaikum. Upinnnnnn, Ipinnnnnn”. UPIN : “Waalaikumsalam, Oh Atuk, Mengantuk”.
ATUK : “HEHH, mengantuk, macam mana nak pergi sunat?” UPIN : “Lain kali lah tuk”.
ATUK : “Kenapa monyok nie?” UPIN : “Takutlah tuk, sakit”.
ATUK : “Mana ada sakit. Semua dah senang, dokter ada, obat ada. Mana sakit?”
UPIN : “Iya kah?”
ATUK : “Kau tau tak, jaman dulu bahasa sunat seronok.” UPIN : “Apa yang seronok?”
ATUK : “Orang sunat ada kenduri”.
IPIN : “Ada makan-makannya tuk, ada ayam gorengnya tuk?”
ATUK : “Adeee, Bila kak sunat, Boleh sembayang kak depan. Kan seronok”.
UPIN : “Boleh jadi imam kan tuk?” ATUK : “Boleh”.
: “Hah, dhah sampai”.
UPIN : “Ih, Fizi dan Ihsan pun ada”. FIZI : “Upin, Ipin”.
U & I : “Hay Fizi?”
UPIN : “Awalnya kau orang sampai?” IPIN : “Semangatnya?”
EHSAN : “ Mana ada, bapak aku yang gerilnya. Aku takut ni”. Bapak Ehsan : “Hay, Upin Ipin. Cakap sikit!”
IPIN : “Nak, capak apa?”
UPIN : “Hay Pak Cik. Kita orang nak sunat ni”. IPIN : “Betul, Betul, betul”.
BPK EKSAN : “Takut tak?”
UPIN : “Tak, kita orang tak takut pun”. UPIN : “Hey Mail, kau nak sunat lagi kah?” MAIL : “Hesss, tak ada lah. Nak tengok aja”. SUSTER : “He em.Kita ambil kedatangan dulu ya”.
: “Upin”. UPIN : “Saya”. SUSTER : “Ipin”. IPIN : “Saya”. SUSTER : “Ehsan” EHSAN : “Ada”. SUSTER : “Fizi” FIZI : “Sini”.
SUSTER : “Oke. Semua sudah ada. Siapa yang nak sunat dulu?” IJAD : “Kamu dulu!”
EHSAN : “Semangat betul Ijad”. JARJID : “Ijad, jangan lari”.
: “Tak sampaikah, sini kak bantu”. UPIN : “Terima kasih”.
DOKTER : “Nah, pakai ini”. : “Umur Adek berapa?” UPIN : “Lima tahun”.
DOKTER : “Sekolah kak mana?” UPIN : “TK kamesra”.
DOKTER : “Iya kah, dokter pun dulu sekolah kak situ”. UPIN : “Iya kah? Guru kata sekolah kak baru lagi”. DOKTER : “Aihhhhhh. Seronok sekolah?”
UPIN : “Seronok, seronok, seronok. Ada ramai kawan, ada Fizi, ada Ehsan, Mail ada, Meimei”.
DOKTER : “Ohhh. Ramai. Dokter juga ramai masa di TK dulu”. : “Tak takut kah nak sunat ni?”
UPIN : “Tak”.
DOKTER : “HA ha ha. Berani. Bagus. Dah siap”. UPIN : “Dah siap?”
DOKTER : “Sudah, awak sudah sunat. Silahkan balik”. (RUMAH IPIN dan UPIN)
JARJID : “Hay, Upin. Ipin”.
UPIN : “Hey mail. Kau tipu. Kau cakap gigit macam harimau. Tak sakit pun”.
JARJID : “Iya kah Mail? Tipu saja”.
UPIN “Ijad, kita orang kan dah sunat. Kau bila lagi”. JARJID : “Tahun depan lah. Tapi kamu sunat sorang-sorang”. MAIL : “Habis lah engkau. Haaaaaaa”.
JARJID : “Mau tengok tuhhhh. Boleh?” UPIN : “Ihsssss, mana boleh. Malu lahhhh”.
JARJID : “Malu apa? Saya mau tengok itu kapal terbang saja?” UPIN dan IPIN: “Akak, Akak”.
KAK ROSE : “Apa kau Orang ini?”
UPIN : “Opah kate, Akak mesti jaga kita elok-elok”. KAK ROSE : “Hemm, ya lah. Hem nak apa?”
UPIN : “Akak, Upin haus lah. Buatkan air boleh?” IPIN : “Ipin Pun. Buatkan ayam paling sedap”.
UPIN : “Akak, buatkan air sekalian buat kawan orang, mesti haus”. IPIN : “Dengan biskuit keju sekali ya kak!”
KAK ROSE : “Iyaaaaaa lahhhhh”.
JARJID : “Ialah, Kak Rose taka da marah”. UPIN : “Sedapnya, pandai Kak Rose buat”.
KAK ROSE : “Iya lah. Sama-sama”.
UPIN : “Ihsan dengan Fizi macam mana?”
JARJID : “Satu dua buah manggis, Ehsan takut, Fizi nangis”. MAIL : “Fizi nangis, tapi tak lari”.
BAHAYA JEREBU