84
บรรณานุกรม
กรมกิจการผู้สูงวัย. (2559). คู่มือโรงเรียนผู้สูงวัย. กรุงเทพมหานคร : กองส่งเสริมศักยภาพผู้สูงวัย.
กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์(2559). ประชากรสูงอายุอาเซียน. เอกสารประมวลสถิติ
ด้าน สังคม. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กระทรวงพัฒนาสังคม และความ มั่นคงของมนุษย์.
กระแส ชนะวงศ์,วีณาศรางกูรณ อยุธยาและ ทิพวัลย์ด่านสวัสดิกุล(2559). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อ ความ ยั่งยืนและต่อเนื่องของชมรมสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงวัยศูนย์อนามัยที่ 7 ขอนแก่น อำเภอ เมืองจังหวัด ขอนแก่น. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 6, 136-141.
คณะกรรมการผู้สูงวัยแห่งชาติ. (2553). แผนผู้สูงวัยแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545-2564) ฉบับ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552. กรุงเทพมหานคร : เทพเพ็ญวานิสย์.
จรีนุช จินารัตน์. (2546). การดำรงอยู่อย่างต่อเนื่อง ของชมรมผู้สูงวัยเพื่อการส่งเสริมสุขภาพ 12 มกราคม 2561, จาก http://tdc.thailis.or.th/tdc/basic.php
ธร สุนทรายุทธ์. (2553). การบริหารจัดการเชิงจิตวิทยา. กรุงเทพมหานคร : เนติกุล.
บรรลุ ศิริพานิช และคณะ. (2542). ผู้สูงวัยไทย. กรุงเทพมหานคร : สภาผู้สูงวัยแห่งประเทศไทย.
พันนิภา บุญจริง(2557).. การพัฒนารูปแบบการดำเนินงานชมรมผู้สูงวัย ตำบลธาตุน้อยอำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2561, จากhttp://tdc.thailis.or.th/tdc /basic.php
ศศิพัฒน์ ยอดเพชร และคณะ. (2555). ลักษณะการดำเนินงานและกิจกรรมของชมรมผู้สูงวัย กรุงเทพมหานคร. เจ.
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ(2561).ปฏิญญาผู้สูงวัย.สืบค้นเมื่อ.25มกราคม 2561, จาก http://senate.go.th สมาคมสภาผู้สูงวัยแห่งประเทศไทยฯ. (มปป.). คู่มือชมรมผู้สูงวัย. กรุงเทพมหานคร : สมาคมสภาสูงอายุ
แห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2556). การคาดประมาณ ประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553-2583. กรุงเทพมหานคร : เดือนตุลา.
สำนักส่งเสริมและพิทักษ์สิทธิ์ผู้สูงวัย. (2556). คู่มือคำเนินงานศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตและผู้สูงวัย.
กรุงเทพมหานคร : เทพเพ็ญวานิสย์.
ชญานิน กฤติยะโชติ. 2557 แนวคิดเกี่ยวกับกลยุทธ์..สืบค้นเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2558.
ฉันทนา พานทอง. 2555.พัฒนาการและการจัดการเครือข่ายผู้สูงวัยและเครือข่ายผู้พิการกรณีศึกษา
85
เทศบาลตำบลหนองตองพัฒนา อำเภอหางดงจังหวัดเชียงใหม่วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.
บัณฑิตวิทยาลัยสาขารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธนพล แสงจันทร์. 2555การเสริมสร้างเครือข่ายการดำรงชีวิตอิสระของคนพิการ กรณีศึกษา:ศูนย์การ ดำรงชีวิตอิสระของคนพิการพุทธมณฑลวิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, บัณฑิตวิทยาลัย สาขา วิชาพัฒนศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปรเมศวร์ เจริญกิจ2553.. กลยุทธ์การจัดการธุรกิจของผู้จำหน่ายโพแทสเซียมคลอเรต รายย่อยในอำเภอ จอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต.,บัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชาธุรกิจ การเกษตร. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ปรียานุช จันทิมา2554.. พัฒนาการของเครือขายผูสูงอายุในการดูแลสุขภาพตนเอง:กรณีศึกษาชุมชน เขตเทศบาลเมืองอำนาจเจริญวิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต,บัณฑิตวิทยาลัย. สาขาวิชายุทธ การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี..
ประเวศ วะสี. 2545ชุมชนเข้มแข็ง. ทุนทางสังคมของไทยกรุงเทพมหานคร. : สํานักงานกองทุนเพื่อสังคม และธนาคารออมสิน.
Bass, S. A., and Caro, F. G. (2001).Productive Aging : A Conceptual Framework. In Productive Aging : Concepts, Cautions, and Challenges. Edited by N. Morrow- Howell, J. E.
Hinterlong, and M. W. Herraden. Baltimore, Md. : Johns Hopkins University Press.
Glendenning, F., & Battersby, D. (1990). Why We Need Educational Gerontology and Education for Older Adults : a statement of first principles. In F. Glendenning & K.
Percy (eds). Aging, Education, and Society : Readings in Educational Gerontology.
Keele : University of Keele, Association for Educational Gerontology.
United Nations. (2015). World Population Ageing 2015. . New York : Department of Economic and Social Affairs Population Division.
World Health Organization. (2002). Active Ageing : A Policy Framework. Geneva : World Health Organization.
World Health Organization. (1997). Life Skills Education in School. Geneva : WHO.
World Health Organization. (2002). Active Aging, A Policy Framework. A Contribution of The World Health Organization to the Second United Nation World Assembly on Ageing, Madrid, Spain, April .
