• Tidak ada hasil yang ditemukan

วารสารรพี, 45(2), หนา 81-90

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2023

Membagikan "วารสารรพี, 45(2), หนา 81-90"

Copied!
5
0
0

Teks penuh

(1)

บรรณานุกรม

(2)

117

บรรณานุกรม

กรมคุมประพฤติ. (2545). การระงับขอพิพาทโดยวิธีไกลเกลี่ยและงานคุมประพฤติกับชุมชน.

วารสารกรมคุมประพฤติ, 9(1), หนา 3 – 24.

กิติพงษ กิติยารักษ. (2545). ความยุติธรรมเชิงสมานฉันท หลักการและแนวคิด.

วารสารรพี, 45(2), หนา 81-90.

กิตติพงษ กิตยารักษ, ชาญเชาวน ไชยานุกิจ และศิระ บุญภินนท. (2541). โครงสราง กระทรวงยุติธรรมและงานอัยการของญี่ปุน. บทบัณฑิตย, 54(2), หนา 27 – 28.

ควอริช เวลล. (2527). การปกครองและการบริหารของไทยสมัยโบราณ. กรุงเทพฯ:

ไทยวัฒนาพานิช.

คณิต ณ นคร. (2539). วิธีพิจารณาความอาญาไทย: หลักกฎหมายกับทางปฏิบัติที่ไมตรงกัน.

วารสารอัยการ, 19(2), หนา 115 – 117.

_______. (2540). ความเปนประชาธิปไตยในกระบวนการยุติธรรม. วารสารอัยการ, 20(2), หนา 428 – 433.

_______. (2542). กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (พิมพครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: นิติธรรม.

_______. (2544). บทบาทของศาลกับการเอาตัวบุคคลไวในอํานาจรัฐ. วารสารอัยการ, 24(1), หนา 57 – 58.

จิรนิติ หะวานนท. (2543). สิทธิทางวิธีพิจารณาความอาญาตามรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพฯ: วิญูชน.

จุฑารัตน เอื้ออํานวย. (2547). กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท: ทางเลือกในการยุติขอขัดแยง ทางอาญาสําหรับสังคมไทย. วารสารดุลพาห, 51(2), หนา 112-142.

ชนะชัย ลิ้มประเสริฐ. (2540). การใชดุลพินิจในการปฏิบัติหนาที่กับความรับผิดทางอาญา.

วารสารอัยการ, 20(237), หนา 59.

โชติชวง ทัพวงศ. (2539). ความแตกตางในบทบาทของผูพิพากษากับบทบาทของผูไกลเกลี่ย:

การระงับขอพิพาทคดีแพงโดยการไกลเกลี่ยเพื่อใหเกิดการประนีประนอมยอมความ ในศาล. กรุงเทพฯ: อฑตยา.

ฐิติพงศ อนุพงศพิพัฒน. (2548). บทบาทพนักงานสอบสวนสังกัดตํารวจภูธรจังหวัดขอนแกน ในการไกลเกลี่ยคดีอาญา. วิทยานิพนธศิลปศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย, สาขาวิชารัฐศาสตร, มหาวิทยาลัยขอนแกน.

(3)

118

บรรณานุกรม (ตอ)

ดําริห สุตเตมีย. (2541). การไกลเกลี่ยขอพิพาท โดยองคกรฝายบริหารศึกษาเฉพาะกรณี

การไกลเกลี่ยประนอมขอพิพาทของสํานักงานคุมครองสิทธิ และชวยเหลือทางกฎหมาย แกประชาชน สํานักงานอัยการสูงสุด. กรุงเทพฯ: กระทรวงยุติธรรม. งานวิจัยหลักสูตร ผูบริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูง (บ.ย.ส.) รุนที่ 3.

ธรรมศักดิ์ วิชชารยะ. (2540). การบริหารงานยุติธรรม เลม 2. นนทบุรี:

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ธาดา ศาตรสาธิต. (2542). ปญหาการระงับขอพิพาท: ปญหาการเจรจาขามวัฒนธรรม.

วารสารนิติศาสตร, 29(1), หนา 60.

นิเวศน อรุณเบิกฟา. (2548). กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท: กรณีศึกษา กระบวนการจัดการ ความขัดแยงของชุมชนบานเชิงเขา ตําบลปะลุกกาสาเมาะ อําเภอบาเจาะ

จังหวัดนราธิวาส. วิทยานิพนธสังคมสงเคราะหศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสังคมสงเคราะหศาสตร, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร.

ปรัชญา อยูประเสริฐ. (2547). ขั้นตอนกระบวนการไกลเกลี่ยขอพิพาท. กรุงเทพฯ:

สํานักงานระงับขอพิพาท สํานักงานศาลยุติธรรม.

ปุระชัย เปยมสมบูรณ. (2526). อิทธิพลผลประโยชนและพฤติกรรมในองคกรตํารวจไทย.

วารสารพัฒนาบริหารศาสตร, 2(1) หนา 23.

พิชัยศักดิ์ หรยางกรู. (2545). พจนานุกรมการอนุญาโตตุลาการ (พิมพครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:

สามยานวิทยพัฒนา.

พิพัฒน จักรางกูร. (ม.ป.ป.). คําอธิบายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา. กรุงเทพฯ:

พิมพอักษร.

ไพบูลย บุญยรัตน. (2551). ทัศนะของพนักงานสอบสวนตอการไกลเกลี่ยขอพิพาทคดีอาญา ในชั้นสอบสวน ศึกษาเฉพาะกองบังคับการตํารวจนครบาล 7. วิทยานิพนธ

ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารงานยุติธรรม, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาธรรมศาสตร.

ภานุ รังสีสหัส. (2548). การไกลเกลี่ยหรือประนอมขอพิพาท. วารสารดุลพาห, 42(2), หนา 1-41.

มนตรี ศิลปมหาบัณฑิต. (2545). ระบบการไกลเกลี่ยขอพิพาท. วารสารศาลยุติธรรม, 45(2), หนา 11 – 12.

(4)

119

บรรณานุกรม (ตอ)

วรรณชัย บุญบํารุง. (2548). หลักและทฤษฎีของอนุญาโตตุลาการเปรียบเทียบกับกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพง. กรุงเทพฯ: วิญูชน.

สมชาติ โลกสันติสุข. (2547). การบริหารงานคดี: การไกลเกลี่ยในศาล. วิทยานิพนธ

นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชากฎหมายมหาชน, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย.

สนิท นิติธรรมาศ. (2548). ลัทธิการไกลเกลี่ย (conciliation) โดยสามัญสํานึก (master of consensus). วารสารกฎหมายศาลแพง, 2(2), หนา 178.

สอาน รมยานนท. (2529). ประวัติศาสตรกฎหมายชั้นปริญญาโท. ม.ป.ท.

สัญญา สัญญาวิวัฒน. (2529). ทฤษฎีและกลยุทธการพัฒนาสังคม. กรุงเทพฯ:

โรงพิมพแหงจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

สุทธิพล ทวีชัยการ และนวลละออ วัฒโน. (2547). รายงานการศึกษาดูงานระบบ Court ADRs ประเทศสหรัฐอเมริกาของคณะผูพิพากษาและขาราชการธุรการศาลแพง.

วารสารกฎหมายศาลแพง, 3(3), หนา 29.

สุดสงวน สุธีสร. (2541). การไกลเกลี่ยเพื่อตกลงกันของผูตองโทษกับผูเสียหายในคดีอาญา.

วารสารดุลพาห, 45(2), หนา 43-47.

สุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย. (2547). แนวคิดการไกลเกลี่ยขอพิพาท. ม.ป.ท.

สาธิดา ไทยประดิษฐ. (2545). จริยธรรมของตํารวจในการสอบสวนคดีอาญา ศึกษากรณี

คดีเชอรี่แอน ดันแคน. วิทยานิพนธศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคําแหง.

สํานักแผนและงบประมาณ สํานักงานศาลยุติธรม. (2552). สถิติคดีแพงและคดีอาญาของ ศาลชั้นตนทั่วราชอาณาจักรระหวางป 2547-2551 (ออนไลน). เขาถึงไดจาก:

http://www.coj.go.th/oppb/info.php?cid=1 [2552, 7 กันยายน].

เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ. (2533). การศึกษาคุณลักษณะของผูนํา แบบและพฤติกรรมผูนํา ในประมวลสาระชุดวิชาการวิจัยการบริหารการศึกษา (Research in Education Administration). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช. เอกสารอัดสําเนา.

แสวง ธีรสวัสดิ์. (2530). หลักการสืบสวนสอบสวนคดีอาญา ฝายปองกันและปราบปราม อาชญากรรม. กรุงเทพฯ: กรมตํารวจ.

(5)

120

บรรณานุกรม (ตอ)

อรุณ รักธรรม. (2532). พฤติกรรมในระบบราชการ. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร.

Braith, John W. (1998). The handbook of crime & punishment. Oxford: Oxford University Press.

Chambliss and Seidman. (1971). Order and Power (Online). เขาถึงไดจาก:

http://www.jstor.org/pss/2117742 [2552, 7 กันยายน].

Champion, Dean J. (2001). The juvenile justice system: delinquency, processing and the law 3rd ed. New Jersey: Prentice-Hall.

Cole, George F. (1986). The American system of criminal justice 4th ed. California:

Brooks Cole.

_______. (1995). The American system of criminal justice 7th ed. Belmont: Wadsworth.

Engel, David M. (1978). Association for asian studies monograph series (Online).

Available: http://www.law.buffalo.edu/Faculty_And_Staff/dynamic_general_profile .asp?faculty=engel_david [2552, 16 กันยายน].

Gaines, Larry K., Kaune, Michael B., and Miller, Roger L. (2001). Criminal justice in action the core. Wadsworth: Thomson Learning.

Len, Gillin J. (1935). Criminology and penology. New York: Appleton-Century.

Peoples, Edward E. (2000). Basic criminal procedures. New Jersey: Prentice-Hall.

Reid, Sue T. (1991). Crime and criminology 6th ed. Florida: Holt, Rinehart and Winston.

Schafer, Stephen F. (1970). Compensation and restitution to victims of crime. Montclair:

Patterson Smith.

United Nations. (1999). International year of older persons (Online). Available:

http://www.un.org/esa/socdev/ageing/iyop [2010, March 20].

Waler, Samuel F. (1999). The police in America: an introduction 3rd ed. Boston:

The McGraw – Hill.

Referensi

Dokumen terkait

คําอธิบายหลักกฎหมายนิติกรรม-สัญญา พรอมคําอธิบายในสวนของ พ.ร.บ.วาดวยขอสัญญาที่ไมเปนธรรม พ.ศ.. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพจุฬาลงกรณ

คําอธิบาย พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.2552 วาดวยความผิดและอํานาจหนาที่เจาพนักงานทองถิ่นประกอบคําพิพากษาฎีกา พรอมดวยกฎหมายและระเบียบการที่เกี่ยวของ.. วิทยานิพนธนิติศาสตรมหาบัณฑิต

VIII สารบัญ ตอ บทที่ หนา 4ตอ ปญหาเกี่ยวกับรางพระราชบัญญัติมาตรฐานทางคุณธรรมและจริยธรรมของผูดํารง

IX สารบัญ ตอ หนา บทที่ 2 ตอ 2.7 กระบวนการยุติธรรมทางเลือก การแกไขขอพิพาททางเลือก การแกไข ขอพิพาทอีกทาง ทางเลือกในการแกไขขอพิพาท Alternative Dispute Resolutions หรือ

VII สารบัญตาราง ตอ ตารางที่ หนา 18 เปรียบเทียบความแตกตางรายคูของคาเฉลี่ย ความพึงพอใจในการเลือกใชบริการ ขนสง บริษัท ทวีคอนเทนเนอร ทรานสปอรต จํากัด ดานเวลา จําแนกตาม

ส ถ า บั น วิ จั ย พ ฤ ติ ก ร ร ม ศ า ส ต ร์ | 75 รายงานประเมินตนเองประจําปีการศึกษา 2557 จากสมรรถนะหลักของสถาบันฯ ทั้ง 3 ข้อ เป็นมุ่งเน้นการวิจัยทางด้านพฤติกรรมศาสตร์ ซึ่งอาศัย

ตÒÃÒ§·Õè 2 10 อันดับปัญหาที่พบบ่อยที่คลินิกในชุมชนและคลินิกในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัย เปรียบเทียบกับข้อมูล ของหน่วยบริการสังกัดกระทรวงสาธารณสุข อั¹ดับ¢อ§»ัญหÒ ¤ÅÔ¹Ôกใ¹โçพยÒบÒÅมหÒÇÔ·ยÒÅัย

บทน ำ Introduction ค ว า ม ค ล า ด เ ค ลื่ อ น ท า ง ย า Medication error เป็นความเสี่ยงด้าน ความปลอดภัยของผู้ป่วยที่มีความส าคัญ อย่างยิ่ง โดยในปี พ.ศ.2541 The Joint Commission on