37
บรรณานุกรม
จรัสศรี จิรภาส. (2562). การแปลค าเฉพาะไทย – จีน. Proceeding of the 2nd International Conference on Chinese Studies 2019 (น. 11 – 38). กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์
มหาวิทยาลัยรามค าแหง.
จิราพร เนตรสมบัติผล และ เดชา ชาติวรรณ. (2560). การศึกษาวิเคราะห์ข้อผิดพลาดการแปลภาษา จีนเป็นภาษาไทยในระดับค าของนักศึกษาจีนสาขาวิชาภาษาไทย คณะภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยต้าหลี่. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(2). 157 – 169. (กรกฎาคม – ธันวาคม 2560).
จุฑามณี ทิพราช, สุพัฒน์ กู้เกียรติกูล, นิติรัตน์ อุทธชาติ และ ฐานิยา ทองไทย. (2560). แนวโน้มใน การแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยผิดในระดับค า วลี และประโยค: กรณีศึกษาของ นักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(2). 352 – 372.
พรรณทิพา จันทรเพ็ง และ คณิศร ธีระวิทย. (2564). การวิเคราะหกลวิธีการแปลบทความทาง การศึกษาจากภาษาจีนเปนภาษาไทย: กรณีศึกษาการจัดการเรียนการสอนภาษาจีน.
วารสารวิชาการศิลปศาสตรประยุกต, 14(1), 1 – 14. (มกราคม – มิถุนายน 2564).
พรชัย พรวิริยะกิจ และ วรินทร แดนดี. ข้อผิดพลาดในการแปลภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทยของ นักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล. วารสารสังคมศาสตร์, 4(2), 16 – 24. (กรกฎาคม – ธันวาคม 2558).
สุพรรณี ปิ่นมณี. (2552). แปลได้ แปลดี. กรุงเทพฯ: ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 288 หน้า.
สุพรรณี อาศัยราช, ทัศนีย์ จันติยะ และ จิราภรณ์ กาแก้ว. (2560). ปัญหาและกลวิธีการแปลบทความ ทางการศึกษาจากภาษาอังกฤษเป็นไทยของนิสิตสาขาภาษาอังกฤษศึกษา. ศาสตร์
การศึกษาและการพัฒนามนุษย์, 1(1), 71 – 85. (มกราคม – มิถุนายน 2560).
สุพิชญา ชัยโชติรานันท์. (2558). การศึกษาข้อผิดพลาดการแปลภาษาไทยเป็นภาษาจีนของนักศึกษา สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ ในมิติด้านไวยากรณ์. Panyapiwat Journal, 7(1), 116 – 126.
(มกราคม – มิถุนายน 2558).
เอกชัย แสงจันทร์ทนุ. (2563). กลวิธีการแปลชื่อละครและซีรีส์ไทยเป็นภาษาจีน. มนุษยศาสตร์สาร, 21(1), 116 – 136.
38
บรรณานุกรม (ต่อ)
Chen Jie และ พัชรินทร์ อนันต์ศิริวัฒน์. (2558). ซีโหยวจี้– ไซอิ๋ว: วิเคราะห์กลวิธีการแปลค าศัพท์
ทางวัฒนธรรม. สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 21(2), 199 – 206.
(พฤษภาคม - สิงหาคม 2558).
