BAB 2 KAJIAN LITERATUR
2.10 Rumusan dan Hala Tuju Kajian
Rumusan dari sorotan literatur yang telah dijalankan menunjukkan terdapat lompang wujud dalam kajian kajian lepas. Secara umumnya, sorotan literatur ini menghuraikan ciri-ciri banjir dan kesan peristiwa banjir yang berlaku terhadap infrastruktur jalan raya. Ia memfokuskan kemerosotan tanah subgred yang berlaku akibat perubahan kandungan lembapan dalam tanah subgred. Walaupun banyak kajian-kajian lepas yang telah dijalankan berkaitan kemerosotan kekuatan subgred tanah akibat fenomena banjir tetapi dalam kajian ini, penyelidik memfokuskan secara terperinci kesan kemerosotan kekuatan tanah dan perubahan kandungan lembapan berdasarkan hubungkait klasifikasi tertentu iaitu kedalaman banjir, tempoh masa banjir dan kekerapan banjir berdasarkan data peristiwa banjir yang sebenar dari tahun 1991 sehingga tahun 2014. Klasifikasi ini digunakan untuk membangunkan satu model fizikal bagi mengkaji variasi kandungan lembapan dalam subgred tanah berdasarkan kedalaman, tempoh masa dan kekerapan banjir dan penyediaan sampel tanah khusus bagi pengujian tanah subgred dikawasan yang berisiko banjir
BAB 3
METODOLOGI
3.1 Pengenalan
Bab ini menghuraikan berkenaan prosedur dan kaedah ujian yang perlu dilaksanakan untuk mencapai objektif kajian yang telah dirancang. Program ujian makmal yang akan dijalankan secara umumnya merujuk kepada Malaysian Standard MS 1056: 2005 (Confirmed:2013), Soils for Civil Engineering purposes (MS 1056: 2013), British standard methods of the test BS 1377: 1990, Soils for Civil Engineering purposes (BS 1377 :1990), Manual for the structural design of flexible pavement, ATJ 5/85 (Rev.
2013) dan Standard specification for road work section 2: earthwoks (JKR, 2013).
Semua kerja makmal dijalankan di Makmal Tanah dan Ukur di Pusat Pengajian Perumahan, Bangunan dan Perancangan, Universiti Sains Malaysia. Pada permulaan bab ini, menerangkan berkenaan rangka kerja kajian, lakaran peta jalan raya, semua peralatan dan bahan kajian yang akan digunakan serta program ujian makmal.
3.1.1 Rangka Kerja Kajian
Rajah 3.1 menunjukkan kerangka kerja keseluruhan metodologi kajian yang dijelaskan memberi idea dan gambaran yang menyeluruh berkaitan perjalanan kajian ini. Ia merangkumi proses pengumpulan data sekunder yang menjadi asas kepada mereka bentuk senario Ujian Fizikal Model Simulsi Banjir (MSB). Dalam fasa pertama dimulakan dengan kajian perintis dijalankan beberapa lokasi di Kedah Darul Aman.
Seterusnya pengumpulan data sekunder yang dijadikan asas bagi ujian MSB yang dijalankan pada fasa kedua. Pengumpulan data ini melibatkan data daripada peristiwa banjir yang sebenar yang diperoleh daripada Jabatan Pengaliran dan Saliran Malaysia (JPS) dari tahun 1991 sehingga 2014 merangkumi data kedalaman banjir, tempoh masa banjir dan kekerapan banjir.
Seterusnya, fasa kedua adalah melibatkan ujian program makmal dengan menjalankan beberapa ujian untuk mengkaji ciri-ciri kejuruteraan dan fizikal pada sampel tanah tanah. Ia melibatkan ujian yang dijalankan melibatkan prosedur MS 1056 dan BS 1377. Semua hasil dapatan yang diperoleh akan dianalisis dan dibincangkan dengan kritis untuk menilai hasil dapatan ujian sampel subgred tanah yang dikaji dengan pelbagai simulasi banjir yang telah dirancang. Akhir sekali, penyelidikan ini membangunkan Model Fizikal Simulasi Banjir (MSB) dan prosedur kerja makmal bagi penyediaan sampel untuk ujian MSB.
Rajah 3.1: Carta aliran metodologi kajian
3.1.2 Lakaran Peta Jalan Raya
Data sekunder yang digunakan dalam kajian ini diperoleh daripada Bahagian Pengurusan Sumber dan Hidrologi Sumber Air, Jabatan Pengairan dan Saliran Malaysia dan Bahagian Selenggara Jalan, Kementerian Kerja Raya Malaysia. Data tersebut akan diplot di dalam peta mengikut kawasan yang telah berlaku peristiwa banjir. Ia diplot dengan titik-titik yang berlainan saiz bagi menunjukkan perbezaan kedalaman banjir bagi kawasan yang berlainan untuk setiap negeri. Pengelasan setiap plot pada peta yang dilakar berdasarkan skala mengikut peta stesen bancian lalu lintas dalam laporan Road Traffic Volume Malaysia 2015 dan Google maps. Kawasan yang dikenal pasti di dalam peta dibuat secara manual berdasarkan maklumat peta jalan yang dikeluarkan oleh Unit Penyelenggaraan dan Fasiliti Jalan, Jabatan Kerja Raya dan peta yang dilakarkan dibuat menggunakan perisian Edraw Max v. 9.2. Perbezaan warna yang terdapat pada peta lakaran menunjukkan tempoh banjir dan bentuk lingkaran saiz bulatan menunjukkan perubahan kedalaman banjir yang berlaku di setiap kawasan dalam peta.
3.2 Kelengkapan dan Bahan Kajian
Peralatan kajian untuk program ujian makmal adalah mengikut spesifikasi MS 1056 (2013a) dan mempunyai pensijilan penentukuran (Certification of calibration). Ia adalah penting bagi memastikan keputusan daripada ujian yang dijalankan adalah tepat dan memberi penyeragaman untuk semua unit kuantiti yang diukur pada setiap peringkat ujian. Modifikasi kelengkapan bagi program ujian makmal dilakukan untuk kesesuaian dengan ujian yang telah dirancang. Modifikasi ini meliputi kelengkapan dan mesin mampatan untuk ujian MSB
3.2.1 Tanah Subgred
Dalam kajian ini, hanya satu sumber tanah subgred yang akan digunakan dan diambil dari tanah kuari yang diluluskan oleh JKR untuk kerja pembinaan jalan raya.
Kelulusan ini merujuk pada Standard spesifikasi kerja jalan (SPJ), bahagian 2, kerja tanah (JKR, 2013).
Kebiasaannya, bahan pembinaan seperti tanah subgred dan agregat hanya memerlukan pemeriksaan visual oleh seseorang yang berpengalaman untuk menentukan sama ada ia sesuai ataupun tidak untuk kegunaan tambak, pengisian dan pembinaan kambus balik (backfill) tetapi bagi sesetengah keadaan ujian makmal diperlu untuk kesesuaian tanah yang akan digunakan (Harun & Kamar, 2010). Sampel tanah yang digunakan dikategorikan sebagai tanah yang berjeleket mengikut sistem klasifikasi tanah berdasarkan (Unified Soil Classification System) (ASTM, 2000).
Sumber tanah yang digunakan dalam kajian ini diambil di daerah Bandar Baharu, Kedah dan dihantar ke makmal tanah untuk diuji merujuk kepada rajah 3.2. Sampel tanah tersebut disimpan di dalam tangki plastik bagi mengekalkan kelembapan minimum yang diperlukan dan pengawalan sampel tanah sebelum diuji di makmal.
Rajah 3.2 : Sampel tanah untuk ujian makmal
Tanah subgred digunakan ialah jenis sampel tanah terganggu (Disturb Sample).
Sampel tanah akan di ayak melepasi 20 mm dan dimasukkan ke dalam ketuhar selama 24 jam bersuhu 105 °C - 110 °C berdasarkan MS1056 (2013b), bahagian 2, fasal 4.2.2.1 sebelum ujian makmal dijalankan. Jadual 3.1 ialah keputusan ujian awalan yang telah dijalankan pada sampel tanah yang diuji.
Berdasarkan JKR (2013) menyatakan beberapa kriteria yang boleh dipertimbangkan dari keputusan ujian yang dijalankan bagi menentukan kelulusan tanah subgred yang sesuai untuk kerja penambakan dan pemadatan di tapak pembinaan iaitu bahan yang sesuai digunakan (suitable material) adalah bahan yang selain daripada bahan yang tidak sesuai (unsuitable material) dinyatakan di bawah :
a) Terdiri daripada tanah liat dan organik yang tinggi.
b) Terdiri daripada tanah liat yang mempunyai had cecair melebihi 80% dan indeks plastik melebihi 55%.
c) Mudah terdedah kepada pembakaran spontan (Spontaneous combustion)
d) Keputusan untuk kehilangan berat bahan adalah melebihi 2.5% bagi pencucuhan (ignition) untuk ujian kandungan organik berasaskan kepada kaedah loss in ignition.
e) Mengandungi bahan-bahan asing seperti akar kayu, rumput dan daun-daun kering yang banyak.
Berdasarkan kepada jadual 3.1 ialah klasifikasi tanah yang diluluskan oleh pihak JKR dan huraian keputusan bagi ujian had cecair bagi ujian awalan ialah 45% iaitu tidak melebihi 80% daripada spesifikasi kelulusan tanah subgred yang telah ditetapkan manakala bagi indeks plastik pula keputusan ujian ialah bukan plastik (NP). Hal ini disebabkan kerana sampel tanah yang digunakan ialah tanah yang jenis berpasir.
Keputusan awalan untuk ujian kandungan organik pula ialah 1.69% iaitu tidak melebihi 2.5% pada spesifikasi kelulusan tanah yang telah ditetapkan. Ringkasan daripada hasil keputusan ujian awalan yang telah dijalankan menunjukkan sampel tanah yang digunakan untuk kajian ini merupakan tanah yang sesuai berdasarkan kriteria kelulusan tanah oleh pihak JKR.
Jadual 3.1: Perbandingan klasifikasi tanah yang diluluskan oleh JKR
Ujian indeks plastik Bukan plastik Melebihi 55%
Ujian kandungan organik
1.69% Melebihi 2.5%
3.3 Program Ujian Makmal
Program ujian makmal telah dirancang merujuk kepada kerangka kajian berdasarkan Rajah 3.1. Ujian makmal ini termasuk kajian terhadap ciri-ciri kejuruteraan dan fizikal pada tanah. Ciri-ciri fizikal pada tanah seperti ujian graviti tentu, penggredan (analisis ayakan) dan had atterberg (had cecair dan had plastik) yang akan dikaji. Ciri-ciri kejuruteraan tanah pula meliputi ujian pemadatan tanah dan ujian kekuatan tanah subgred yang dilakukan ke atas sampel yang direndam (sampel yang berlaku banjir) dan sampel yang tidak direndam (sampel tidak berlaku banjir).
3.3.1 Kandungan Lembapan
Kandungan lembapan ialah penunjuk kuantiti air yang berada dalam tanah dan merupakan ciri-ciri yang boleh ditentukan untuk semua jenis tanah bagi ujian makmal.
Lazimnya, keputusan ujian akan dalam bentuk peratusan dan kandungan lembapan boleh dikira dengan menggunakan persamaan di bawah:
w = ₂ ₃
₃ ₁ 100% (3.1) Di mana :
w = Kandungan lembapan m1= Jisim bekas (g)
m2 = Jisim bekas + tanah basah (g) m3 = Jisim bekas + tanah kering (g)
Dalam kajian ini, ujian untuk kandungan lembapan menggunakan kaedah ketuhar kering (Oven dry). Ujian ini dijalankan mengikut prosedur yang dicadangkan MS1056 (2013b), bahagian 2, fasal 4.2. Ujian kandungan lembapan dilakukan selepas ujian kekuatan tanah dilakukan dengan mengambil sejumlah 350g sampel tanah ujian dan dikeringkan secara ketuhar kering selama 24 jam pada suhu 105 °C. Kemudian, sampel tanah akan ditimbang untuk diambil bacaan.
3.3.1 (a) Ujian kandungan lembapan luaran
Ujian kandungan lembapan luaran (outdoor moisture test) dijalankan untuk menentukan jumlah penyerapan air bagi sampel tanah yang dikaji pada tempoh masa tertentu. Dalam ujian ini, sampel tanah akan direndam dalam suatu tempoh masa sahaja iaitu 24 jam bagi mewakili keadaan peristiwa banjir sebenar dan melibatkan enam sampel kesemuanya untuk ujian ini berdasarkan rajah 3.3.
Rajah 3.3: Sampel tanah yang direndam untuk ujian kandungan lembapan luaran
Selepas itu, sampel tanah tersebut akan ditimbang untuk mengambil kandungan lembapan berdasarkan masa rendaman dan seterusnya ia dibiarkan kering di persekitaran luaran untuk melihat pengurangan kandungan lembapan sampel pada setiap hari selama sebulan berdasarkan rajah 3.4. Ujian ini bertujuan sebagai simulasi keadaan peristiwa banjir sebenar untuk mengukur kandungan lembapan mengikut tempoh masa banjir yang telah ditentukan dan pengurangan kandungan lembapan selepas berlakunya peristiwa banjir (tempoh masa banjir akan berlaku kembali bagi banjir berulang) untuk sampel tanah yang dikaji. Maklumat yang diperoleh akan
digunakan untuk penentuan kandungan lembapan sampel tanah bagi banjir berulang untuk ujian MSB.
Rajah 3.4 : Ujian kandungan lembapan luaran yang dijalankan
3.3.2 Penggredan
Ujian penggredan (gradation) dijalankan terhadap sampel tanah yang terkawal dalam eksperimen ini bersesuaian dengan spesifikasi MS 1056 (2013) dan menggunakan analisis ayakan untuk sampel tanah. Ujian ini merupakan keperluan asas bagi menjalankan penyiasatan tanah dan klasifikasi tanah. Bagi kaedah ayakan kering (dry sieve method) semua tanah perlu melepasi saiz ayakan 20 mm sebelum memulakan ujian ayakan. Sampel tanah akan dimasukkan ke dalam penggoncang penggetar (mechanical shaker) selama 10 minit merujuk kepada MS1056 (2013b), bahagian 2, fasal 10.2 berdasarkan kepada rajah 3.5. Kemudiannya, dapatkan peratusan melepasi ujian ayakan 63 dengan jumlah dalam bekas ayakan manakala bagi kaedah hydrometer merujuk kepada MS1056 (2013b), bahagian 2, fasal 10.5.
Rajah 3.5 : Mesin pengetar mekanikal
3.3.3 Had Atterberg
Konsistensi tanah (soil consistency) adalah relatif mudah di mana tanah boleh berubah bentuk dan boleh di kelaskan daripada segi bentuk lembut, kukuh dan keras. Ciri-ciri tanah ini bergantung kepada mineral tanah dan kandungan air. Kaedah ujian ini merangkumi penentuan had cecair, had plastik dan indeks plastik. Kaedah ini digunakan untuk klasifikasi tanah dan secara tidak langsung akan menilai kekuatan tanah.
Berdasarkan rajah 3.6, had cecair ialah kandungan lembapan yang boleh diketahui apabila tanah melepasi keadaan plastik ke keadaan cecair. Had atterberg merupakan parameter yang penting diukur untuk menentukan ciri-ciri dan tindak balas tanah. Had atterberg dan jumlah kandungan lembapan semula jadi adalah penting untuk pengelasan jenis tanah.
Rajah 3.6 : Fasa-fasa perubahan tanah Sumber : (Hamzah & Ramli, 1992)
Dalam kajian ini, ujian untuk had cecair menggunakan kaedah meter tusuk kon (cone penetrometer) kerana lebih mudah dilaksanakan dan hasil keputusan ujian yang diperoleh adalah lebih konsisten berbanding dengan kaedah yang lain seperti kaedah Casagrande. Kaedah ujian meter tusuk kon ini merujuk kepada MS1056 (2013b), bahagian 2, fasal 5.4. Sampel tanah sejumlah 300 g yang telah melepasi ayakan 425 μm akan dicampurkan dengan air suling, sampel disimpan dalam bekas kedap udara selama kira-kira 24 jam. Selepas itu , sampel tanah tersebut akan di masukkan ke dalam cawan dengan pisau palet. Lebihan sampel tanah yang dimasukkan akan dibuang pada bahagian permukaan. Seterusnya, tusuk kon dilepaskan untuk menembusi permukaan sampel tanah untuk jangka masa ± 5 saat dan bacaan tolok akan diambil merujuk kepada rajah 3.7 manakala bagi ujian untuk had plastik sampel tanah akan diambil sejumlah 20 g dan dicampurkan dengan air suling dan diuli dengan telapak tangan bagi membentuk bebenang seragam berdiameter iaitu 3 mm.
Rajah 3.7: Ujian meter tusuk kon.
3.3.4 Graviti Tentu
Graviti tentu boleh ditakrifkan sebagai nisbah berat pepejal pada isi padu tertentu kepada berat air pada isi padu yang sama. Graviti tentu juga merupakan nilai purata setiap jenis mineral yang terdapat dalam setiap sampel tanah dalam ujian. Dalam kajian ini, ujian untuk graviti tentu menggunakan kaedah gas jar (gas jar method).
Pengiraan untuk kaedah ini adalah berdasarkan persamaan di bawah:
Gs =
( ) ( ) (3.2)
Di mana,
m1 = Jisim kelalang kon dan plat (g), m2 = Jisim kelalang kon, plat dan tanah (g), m3 = Jisim kelalang kon, plat, tanah dan air (g), m4 = Jisim kelalang kon, plat dan air (g).
Kaedah gas jar adalah sesuai untuk semua jenis tanah menurut MS1056 (2013b), bahagian 2, fasal 9.2.2. Sejumlah 400 g sampel tanah digunakan untuk setiap sampel menggunakan kelalang kon (Conical Flask) dan dicampurkan dengan kuantiti air berjumlah 500 ml dan dibiarkan sekurang-kurangnya selama 4 jam. Kemudiannya, kelalang kon akan digoncang selama 25 minit. Selepas itu, sampel tanah akan dibiarkan mendap selama beberapa minit. Isikan air sehingga penuh di dalam kelalang kon dan seterusnya plat kaca akan diletakkan di bahagian atas kelalang kon. Kemudian berat kelalang kon akan diambil bacaan.
3.3.5 Pemadatan Tanah
Kaedah pemadatan tanah di makmal kebiasaannya menggunakan ujian pemadatan proctor. Ujian ini bertujuan untuk menentukan kandungan lembapan optimum pada ketumpatan kering maksimum pada sampel tanah. Dalam kajian ini, ujian pemadatan proctor terubahsuai digunakan iaitu merujuk kepada MS1056 (2013c), bahagian 4, fasal 4.2. Ujian ini menggunakan sampel tanah sejumlah 6000 g yang telah di ayak melepasi piawai 20 mm dan dikeringkan dalam ketuhar selama 24 jam dengan suhu 105°C - 110°C.
Sementara itu, pelantak (Rammer) yang beratnya iaitu 4.5 kg digunakan untuk memadatkan tanah secara manual dalam lima lapisan iaitu setiap lapisan dihentak sebanyak 27 kali merujuk kepada rajah 3.8. Berat acuan dan tanah terpadat ditimbang dan prosedur ini diulang untuk beberapa kali bergantung pada jenis tanah dengan penambahan kandungan lembapan (kuantiti air) yang berlainan supaya lengkung ketumpatan kering (dry density) dan kandungan lembapan optimum (optimum
peringkat permulaan ialah 3% sehingga 5% dengan jumlah iaitu 180 ml sehingga 300 ml daripada 6000 g untuk jenis tanah berjeleket yang mempunyai indeks plastik yang rendah manakala pertambahan jumlah kuantiti air sebanyak 15% bagi tanah jenis tanah liat yang mempunyai indeks plastik yang tinggi (Head, 1980).
(a) (b)
Rajah 3.8: Peralatan ujian pemadatan proctor (a) peralatan (b) ujian sedang dijalankan
3.3.6 Ujian Kimia
Kepentingan komposisi kimia adalah penting dalam kejuruteraan awam. Sesetengah bahan seperti organik, sulfat, karbonat dan klorida boleh memainkan peranan penting dalam tindak balas pH keasidan, kealkalian dan termasuk air yang berada tanah.
3.3.6 (a) Kandungan Organik
Ujian kandungan organik menggunakan kaedah kehilangan pada pencucuhan (loss on ignition) merujuk kepada BS1377 (1990), bahagian 3, fasal 4.3.2. Sampel tanah akan dikeringkan dalam ketuhar selama 24 jam dalam suhu 105 °C – 110 °C dan beratnya diambil sebagai mewakili m3. Selepas itu, sampel tanah akan dimasukkan ke dalam relau pembakar elektrik untuk pemanasan selama tiga jam bagi membuang kandungan organik pada suhu 440 °C. Kemudiannya, sampel tanah tersebut akan disejukkan sebelum ditimbang sebagai mewakili m4. Perbezaan berat antara m3 dan m4 ialah
jumlah kandungan organik. Persamaan untuk pengiraan loss of ignition adalah seperti di bawah:
LOI = 100% (3.3)
Di mana,
mc = Jisim mangkuk pijar (Crucible) (g)
m3 = Jisim mangkuk pijar + tanah kering (sebelum pencucuhan) (g) m4 = Jisim mangkuk pijar + tanah kering (Selepas pencucuhan) (g)
3.3.6 (b) Ujian pH tanah
Nilai pH tanah merupakan parameter yang penting yang mempunyai kesan signifikan terhadap sifat tanah. Selain itu, hujan berasid boleh menyebabkan perubahan dalam tanah dan merupakan faktor persekitaran yang penting untuk diambil kira. Nilai pH penunjuk utama aktiviti hidrogen di dalam tanah apabila pH meningkat lebih daripada tujuh unsur tanah akan menjadi lebih baik dengan kepekatan hidrogen (Olukorede M Osuolale, Falola, & Ayoola, 2012; Sunil et al., 2006). Dalam kajian ini, kaedah bs elektro metrik telah digunakan untuk menentukan nilai pH dan kaedah ini memerlukan 30 g sampel tanah yang melepasi ayakan 3.35 mm dicampurkan dengan 75 ml air suling dan dibiarkan selama 24 jam sebelum bacaan diambil.
3.4 Ujian Fizikal Model Simulasi Banjir
Ujian Fizikal Model Simulasi Banjir (MSB) merupakan model struktur fizikal dalam skala kecil bagi simulasi keadaan banjir berdasarkan data sekunder yang diperoleh daripada peristiwa banjir yang sebenar. Perancangan dan reka bentuk MSB ini adalah berdasarkan objektif dan skop penyelidikan yang telah dirancang.
Semua ujian yang dijalankan bagi MSB hanya akan dilakukan di dalam makmal sahaja. Hal ini demikian kerana ujian yang melibatkan kerja lapangan memerlukan perancangan dan penyelarasan yang teliti iaitu daripada aspek pengawalan parameter kajian yang akan digunakan untuk memperoleh hasil dapatan yang dirancang. Selain itu, faktor- faktor sampingan yang boleh mempengaruhi hasil dapatan kajian merupakan salah satu aspek menyebabkan penyelidik hanya menjalankan ujian MSB di dalam makmal sahaja. Menurut Ghani (2014) menjelaskan kerja-kerja lapangan boleh menjadi sukar dan menghadkan hasil dapatan kajian bagi kajian-kajian tertentu kerana pelbagai faktor yang mempengaruhi secara langsung contohnya ialah faktor cuaca persekitaran dan keadaan persekitaran setempat.
Ujian MSB ini merangkumi prosedur penyediaan untuk sampel bagi pelbagai jenis banjir merujuk kepada data peristiwa banjir yang sebenar. Maklumat untuk ujian MSB berdasarkan kuantitatif data sekunder yang berbentuk deskriptif. Pengumpulan data ini dijalankan berdasarkan maklumat daripada laporan banjir tahunan dari tahun 1991 sehingga 2014 dan hanya maklumat yang lengkap sahaja yang digunakan dalam kajian ini. Semua maklumat diperoleh daripada Bahagian Pengurusan Sumber dan Hidrologi, Jabatan Pengaliran dan Saliran Malaysia dan Jabatan Kerja Raya Malaysia. Maklumat yang diperoleh merangkumi data berkaitan ciri-ciri banjir iaitu kedalaman banjir, tempoh masa banjir dan kekerapan banjir berdasarkan peristiwa banjir sebenar yang
akan digunakan sebagai reka bentuk dan perancangan untuk ujian MSB yang akan diterangkan dengan lebih lanjut pada fasal seterusnya.
Dalam kajian ini, pengelasan data yang dibuat daripada data sekunder adalah berdasarkan kepada jumlah kekerapan tertinggi (mod) bagi data yang terkumpul menggunakan Microsoft excel dan pengelasan data yang dibuat adalah bagi pelbagai jenis banjir bagi ketiga-tiga parameter yang dikaji. Ujian MSB ini boleh dibahagikan kepada dua bahagian iaitu banjir tidak berulang dan banjir berulang. Banjir tidak berulang ialah banjir yang hanya berlaku sekali sahaja pada tempoh masa dan tempat tertentu manakala bagi banjir berulang pula berlaku lebih dari sekali atau lebih pada tempoh masa dan tempat tertentu. Ia merangkumi banjir kilat, banjir monsun dan banjir pasang-surut.
Terdapat beberapa prosedur yang telah dirujuk dalam mereka bentuk MSB ini merangkumi Malaysian Standard MS 1056: 2005 (Confirmed:2013), Soils for civil engineering purposes dan Manual for the structural design of flexible pavement, ATJ 5/85 (Rev. 2013). Prosedur ini secara umumnya meliputi dua aspek iaitu penentuan jumlah beban yang digunakan dan penentuan tempoh masa rendaman sampel. Aspek pertama ialah penentuan beban merujuk pada pemberat yang akan digunakan mewakili beban tipikal lapisan struktur turapan pada keadaan yang sebenar. Aspek kedua berkaitan penentuan tempoh masa rendaman merujuk pada tempoh masa banjir berlaku berdasarkan peristiwa banjir sebenar dan merangkumi kekerapan rendaman sampel merujuk pada kekerapan banjir yang berlaku dalam peristiwa banjir sebenar, kekerapan banjir ini boleh dibahagikan kepada dua iaitu banjir berulang kali pertama
dan banjir berulang kali kedua yang akan dijelaskan dengan lebih terperinci fasal seterusnya.
Menurut ATJ5/85 (2013) terdapat tiga jenis struktur turapan yang dipraktikkan secara tipikal untuk pembinaan jalan raya di Malaysia iaitu turapan fleksibel konvensional dengan tapak berbutir (Conventional flexible: Granular Base), Kekuatan kedalaman dengan kestabilan tapak (Deep strength: base stabilised) dan kedalaman penuh dengan tapak konkrit asfalt (full depth: Asphalt Concrete Base) yang menggunakan penstabilan dengan campuran simen portland sekurang-kurangnya 3% dan bitumen emulsi untuk menguatkan tapak jalan. Walau bagaimanapun dalam kajian ini, penyelidik hanya memfokuskan pada turapan jenis fleksibel konvensional dengan tapak berbutir sahaja. Ini adalah kerana kebanyakan jalan raya di Malaysia dibina berdasarkan turapan jenis fleksibel konvensional.
Terdapat lima kategori trafik bagi reka bentuk tipikal struktur turapan iaitu kategori T1 sehingga T5 merujuk kepada Standard Axle Load (ESAL) di Malaysia iaitu 80 kN bersamaan dengan reka bentuk turapan berdasarkan prosedur AASHTO. Dalam kajian ini, penyelidik hanya memfokuskan kepada kategori T3, ini disebabkan oleh peralatan yang terhad di makmal dan tenaga kerja yang minimum yang menjalankan kajian ini, maka penyelidik mengkaji kategori T3 dengan terperinci berdasarkan parameter yang telah ditetapkan. Bagi kategori T1 dan T2 merujuk pada jumlah trafik yang lebih rendah meliputi rangkaian jalan raya di kawasan luar bandar manakala bagi kategori T4 dan T5 pula meliputi rangkaian jalan raya yang mempunyai jumlah trafik yang tinggi seperti lebuh raya dan kawasan bandar yang mempunyai kepadatan penduduk
Terdapat lima kategori trafik bagi reka bentuk tipikal struktur turapan iaitu kategori T1 sehingga T5 merujuk kepada Standard Axle Load (ESAL) di Malaysia iaitu 80 kN bersamaan dengan reka bentuk turapan berdasarkan prosedur AASHTO. Dalam kajian ini, penyelidik hanya memfokuskan kepada kategori T3, ini disebabkan oleh peralatan yang terhad di makmal dan tenaga kerja yang minimum yang menjalankan kajian ini, maka penyelidik mengkaji kategori T3 dengan terperinci berdasarkan parameter yang telah ditetapkan. Bagi kategori T1 dan T2 merujuk pada jumlah trafik yang lebih rendah meliputi rangkaian jalan raya di kawasan luar bandar manakala bagi kategori T4 dan T5 pula meliputi rangkaian jalan raya yang mempunyai jumlah trafik yang tinggi seperti lebuh raya dan kawasan bandar yang mempunyai kepadatan penduduk