DASAR PENDIDIKAN KEBANGSAAN DAN FALSAFAH PENDIDIKAN KEBANGSAAN
- Dasar Pendidikan Kebangsaan (DPK) telah bermula sebelum kemerdekaan lagi apabila British memperkenalkan Sistem Ahli.
- Laporan Barnes 1950 mencadangkan semua sekolah vernakular Melayu, Cina, dan Tamil dibubarkan dan digantikan dengan satu sekolah sahaja iaitu sekolah kebangsaan.
- Sekolah kebangsaan : menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar (peringkat sek.rendah) : menggunakan bahasa Inggeris (peringkat sek.men. dan peringkat yg lebih tinggi) -cadangan ini ditentang kerana
* masyarakat Cina mengganggap bahasa ibunda mereka akan tergugat.
* Laporan Fenn-Wu 1951 yg mewakili masyarakat Cina mencadangkan sekolah vernakular Cina dikekalkan walaupun bersetuju dgn sistem pendidikan kebangsaan.
- Ordinan Pelajaran 1952 diperkenalkan dgn mengambil kira Laporan Barnes dan Laporan Fenn-Wu dimana cadangan dua sistem persekolahan yang menggunakan dua bahasa pengantar iaitu B.Melayu dan B.Inggeris.
- Pengajaran B.Cina dan B.Tamil akan disediakan atas permintaan ibu bapa. - B.Melayu wajib diajarkan di sekolah Inggeris.
- B.inggeris wajib diajarkan di sekolah Melayu. GAGAL KERANA
$ Ordinan Pelajaran 1952 tidak dapat dijalankan kerana mendapat tentangan hebat drpd kaum Cina dan India
$ kekurangan kewangan
$ ancaman pengganas komunis pada ketika itu.
Pada tahun 1955, Kerajaan Perikatan telah membentuk sebuah jawatankuasa pelajaran yg dipengerusikan oleh Dato’ Abdul Razak Hussein selaku Menteri Pelajaran.
Penyata Razak 1956 telah mengemukakan dua elemen penting dlm dasar pendidikan yg dianggap dpt menyuburkan semangat perpaduan negara, iaitu :
Sistem persekolahan yg sama bagi semua penduduk dan penyeragaman kurikulum yg bercorak kebangsaan.
Cadangannya ialah :
Penubuhan sekolah umun (rendah) guna B.Melayu-bahasa pengantar
Sekolah jenis umum ( rendah) guna B.Inggeris,Cina dan Tamil-bahasa pengantar Sek.Men.Melayu pula menggunakan B.Melayu sebagai bahasa pengantar Sek .Men.Inggeris menggunakan B.Inggeris sebagai bahasa pengantar B.Melayu dan B.inggeris WAJIB diajarkan di semua sekolah.
Pada tahun 1960, sebuah jawatankuasa yg dipengerusikan oleh ENCIK ABDUL RAHMAN HAJI TALIB, MENTERI PELAJARAN – mengkaji Ordinan Pelajaran 1960.
Dikenali sebagai Laporan Rahman Talib 1960. Beberapa syor baru yg diketengahkan ialah : Sekolah umum dijadikan sekolah kebangsaan,
Sekolah jenis umum dijadikan sekolah jenis kebangsaan
Pelajarn percuma diberikan kpd semua pelajar sekolah rendah kerajaan tanpa mengira kaum dan agama.
Penggunaan B.Melayu sebagai bahasa pengantar.
Sekolah Rendah yg menggunakan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar ditukar kpd bahasa Melayu.
Bahasa Melayu dijadikan sebagai bahasa pengantar di semua Sekolah Menengah . Pelajaran Agama Islam diajarkan di semua sekolah bantuan penuh kerajaan yg
mempunyai tidak kurang 15 pelajar islam.
B.Cina dan Tamil akan diajarkan di sekolah kebangsaan sekiranya jumlah bilangan pelajar adalah sekurang-kurangnya 15 orang.
Semua peperiksaan awam akan diadakan dalam bahasa kebangsaan. Syor-syor telah diterima dan digubal menjadi Akta Pelajaran 1961.
